قاری قرآنی که لال شد!!

سه‌شنبه 1 بهمن 1392 ساعت 15:31


در کتاب «گناهان کبیره» شهید دستغیب، از ابوالفاء هروی نقل شده که گفت: من در مجلس پادشاه، قرآن می‌خواندم و او استماع نمی‌کرد و همواره در هنگام تلاوت قرآن سخن می‌گفت. شبی پیغمبر (ص) را به خواب دیدم که رنگ مبارکش متغیر بود، فرمود: «اَتَقْرَءُ الْقُرْآنَ بَیْنَ قَوْمٍ وَ هُمْ یَتَحَدَّثُونَ وَ لا یَسْتَمَعُونَ وَ اِنَّکَ لا تَقْرَءُ بَعْدَ هَذا اِلّا ما شاءَ اللهُ؛ آیا قرآن را برای کسانی می‌خوانی که با هم سخن می‌گویند و آن را نمی‌شنوند! تو بعد از این به سبب عدم رعایت ادب نتوانی خواند، مگر آنچه خدا بخواهد».

بعد از آن بیدار شدم و گنگ شده بودم، اما چون فرموده بود «الّا ماشاءالله» امید داشتم که زبانم آخر خواهد گشود. پس از چهار ماه در همان محلی که آن خواب را دیده بودم، باز رسول خدا(ص) را در خواب دیدم، فرمود: «قَدْ تُبْتَ؛ حتماً توبه کرده‌ای»

گفتم: بلی یا رسول الله(ص)، فرمود: «مَنْ تابَ تابَ اللهُ عَلَیْهِ؛ هر که به سوی خدا باز گردد خدا هم به مغفرت به او رجوع خواهد فرمود».

بعد از آن فرمود: زبان بیرون آور و با انگشت خود زبان مرا مسح کرد و فرمود: «هرگاه نزد قومی قرآن می‌خوانی پس تا هنگامی که گوش گیرند قرائت کلام خداوند را ترک کن». وقتی بیدار شدم زبانم گشوده بود.

بنابراین باید توجه داشت که هنگام تلاوت قرآن باید با جان و دل به کلام خدا گوش داد و در آن تدبر کرد، چرا که قرآن برای هدایت بشر نازل شده و از جایگاه رفیعی برخوردار است.

نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.